Kijk eens rond in je badkamerkastje. Het is waarschijnlijk overvol met producten die beloven ziektekiemen te doden. Ongeveer 75% van de vloeibare zepen in Amerikaanse supermarkten vermeldt nu ‘antibacterieel’ op het etiket. Rond dit concept hebben we een heel arsenaal aan reinigingstools gebouwd. De veronderstelling is simpel: meer bacteriedodende kracht staat gelijk aan schonere handen.
Maar worden we daadwerkelijk schoner? Sommige deskundigen zeggen absoluut niet.
Om te begrijpen waarom, moet je naar de chemie kijken. Zeep is geen magie. Het is een zout. Je maakt het door een zuur en een base te combineren. Het zuur is vet: vetzuren en triglyceriden. De base is natriumhydroxide (NaOH). Wanneer je ze mengt, scheiden de vetzuren zich van de triglyceriden en versmelten ze met hydroxide-ionen. Wat je overhoudt is zeep.
Het heeft twee hoofdtaken. Ten eerste verlaagt het de oppervlaktespanning van water. Ten tweede bindt het zich aan vuil, olie en bacteriën.
Zeepmoleculen zijn rare kleine dingen. Het ene uiteinde is hydrofiel, wat betekent dat het van water houdt. De andere is hydrofoob, wat betekent dat hij een hekel heeft aan water. De hydrofobe staart grijpt olieachtig vuil, vuil en bacteriën op uw huid vast. De hydrofiele kop blijft in het water. Als je spoelt, til je dat hele pakket weg. Het vuil wordt in druppels ingekapseld en door de afvoer weggespoeld.
Gewone zeep verwijdert dus bacteriën. Het doodt ze niet, maar verwijdert ze. Dat is meestal genoeg.
Waarom antibacteriële zeep tijdverspilling kan zijn
Je zou denken dat antibacteriële zeep beter zou zijn. Het bevat extra ingrediënten die zijn ontworpen om microben te doden. Meestal is dat ingrediënt triclosan of, minder vaak, triclocarbon.
Er zijn een paar redenen om te aarzelen.
Ten eerste hebben die chemicaliën tijd nodig om te werken. Je moet de zeep ongeveer twee minuten op je huid laten liggen. De meeste mensen wachten geen twee minuten. Ze schuimen op, schrobben een paar seconden en spoelen af. Je spoelt de actieve ingrediënten weg voordat ze iets kunnen doen. U profiteert niet van het voordeel.
Ten tweede is er een theorie over resistentie. Bacteriën zijn koppig. Als we ze voortdurend blootstellen aan bacteriedodende middelen, kunnen ze resistentie ontwikkelen. We zouden superbugs kunnen creëren zonder dat we dat willen.
Ten derde zijn niet alle bacteriën de vijand. Onze huid herbergt een normale populatie bacteriën. Ze eten ons zweet. Ze helpen ons te verdedigen tegen werkelijk schadelijke, invasieve soorten. Als je alles zonder onderscheid doodt, kan dat evenwicht in de war raken.
Denk ook na over wat u probeert tegen te houden. Veel voorkomende verkoudheden en buikgriep zijn viraal. Antibacteriële zeep doodt geen virussen. Het richt zich alleen op bacteriën.
Wat de experts aanbevelen
De Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zijn hierover duidelijk. Ze stellen dat antibacteriële zepen niet nodig zijn voor dagelijks gebruik.
Uw handen grondig wassen met gewone zeep en warm water is een van de meest effectieve manieren om infecties te voorkomen. Het verwijdert het vuil waar ziekteverwekkers zich schuilhouden. Het wast ze fysiek weg.
U hoeft uw handen niet te schuren met chemicaliën die in de waterwegen zitten of zich in uw lichaam ophopen. Je hoeft alleen maar te schrobben.
“Je handen grondig wassen met gewone zeep en warm water is een van de meest effectieve manieren om infecties te voorkomen.”
De volgende keer dat u de fles pakt, controleert u het etiket. Als er ‘antibacterieel’ op staat, leg het dan terug. Pak de standaard dingen. Schrob gedurende twintig seconden. Afspoelen.
Het is eenvoudig. Het is effectief. En er is geen scheikundediploma voor nodig om het te begrijpen.
