Constance Wu heeft wat foto’s laten vallen. Niet veel, eigenlijk. Zeldzaam, zelfs. Maar als ze dit doet, stopt het internet even.
Er is een hotelspiegel-selfie. Alleen zij. Sportkleding aan, een stralende huid, geen make-up die een strijd voert die ze niet graag wil verliezen. Getinte armen zichtbaar. Blote gezicht onmiskenbaar. Het raakt anders.
Banen en strategie voor je carrière… is allemaal ondergeschikt aan wat het betekent om een mentaal leven te leiden.
Het onderschrift past bij de sfeer. Casual, lichtelijk absurd, totaal geaard. “Heilige eend 🦆” schrijft ze. De zomer is al hier.
Dan begint de lijst:
- Weer die spiegelfoto van het hotel.
- Iets goeds lezen bij @communitybookstore (“Quack open”, noemt ze het).
- Kijken naar de eendjes van de buurkinderen die rondrennen.
- Het notitieboekje? Ryan Gosling? Het maakt niet uit wat er eerst was. 🥚
- Een barre-workout, kunstevenementen, overal spattende kleuren.
- Ergens anders op de set werken.
Wie zou er niet geobsedeerd zijn? Ze doet hier niet haar best. Ze ziet er gewoon goed uit omdat ze vandaag haar lichaam heeft bewogen, misschien naar de les is geweest, naar eenden heeft gekeken.
In een Oprah Daily sit-down over Making a Scene legde ze het uit. Helder als de dag.
Je offert je hersenen niet op om vooruit te komen. Niet meer. Niet als je het zelf weet.
Dus wat heeft het voor zin als er op de bankrekening miljoenen staan, maar je jezelf vanbinnen toch haat?
