De nieuwste film van Gwyneth Paltrow, Marty Supreme, heeft een zeer herkenbare tienerreactie teweeggebracht bij haar eigen zoon, Moses, 19. De expliciete inhoud van de film bleek te veel voor de jongeman, die naar verluidt tijdens een vertoning wilde ‘sterven’. Dit ongemakkelijke moment benadrukt een bredere spanning: hoe ouders omgaan met roem en intimiteit in de publieke belangstelling.
De gezinskloof
Paltrow deelde het verhaal tijdens een vraag-en-antwoordsessie met Demi Moore, waarbij hij de geschokte reactie van Moses opmerkte bij het zien van haar intieme scènes met Timothée Chalamet. Dit is geen geïsoleerd incident; Paltrow beschreef eerder de voorkeur van haar kinderen voor haar als ‘moeder’ in plaats van als een publieke figuur. Hoewel haar dochter Apple dezelfde scènes ‘geweldig’ vond, vond Moses dat duidelijk niet.
Deze scheiding tussen broers en zussen onderstreept een gemeenschappelijke dynamiek: oudere tieners krimpen vaak ineen bij de publieke uitingen van genegenheid of seksualiteit van hun ouders. Het is een natuurlijk gedrag dat grenzen stelt: een verlangen om de identiteit van de ouders te scheiden van persoonlijke schaamte.
De expliciete inhoud van de film
Marty Supreme zelf schuwt intimiteit niet. Paltrow besprak openlijk de “veel” seksscènes van de film in een Vanity Fair -profiel. Ze vertelde zelfs dat ze terloops de noodzaak van een intimiteitscoördinator op de set had afgewezen, een zet die kritiek opriep. Deze openhartigheid voegt nog een laag toe aan de situatie: Paltrow verborg het volwassen karakter van de film niet, waardoor het ongemak van haar zoon nog directer werd.
Lastige momenten op de set
De interacties buiten het scherm waren even onthullend. Paltrow gaf toe dat hij de make-up van Chalamet voor echte oneffenheden aanzag en microneedling suggereerde – een suggestie die hij ‘krankzinnig’ vond. Deze anekdotes humaniseren de situatie en herinneren het publiek eraan dat zelfs spraakmakende projecten achter de schermen gevuld zijn met onhandigheid en miscommunicatie.
De film zelf draait om Marty Mauser, een schoenenverkoper uit de jaren vijftig die gefixeerd was op de grootsheid van tafeltennis. Maar voor velen is het echte verhaal de reactie van tieners op het zien van hun ouders in een hypergeseksualiseerde rol. De ongemakkelijkheid is reëel en de reactie op de première is nu openbaar.
Uiteindelijk spreekt de reactie van Moses tot een universele waarheid: tieners willen niet zien hoe hun ouders in het openbaar ‘beroemd’ worden, vooral als het om romantiek gaat. Dit moment, hoewel persoonlijk, resoneert omdat het een gemeenschappelijke tienergrens weerspiegelt.
